Savaşın Yeni Boyutu: İletişim Kabloları Tehdit Altında

Rusya ve Ukrayna arasındaki çatışmalar, İran-İsrail-ABD ilişkilerindeki gerilimler ve Suudi Arabistan ile Husiler arasındaki kriz, dünya genelinde deniz yollarını etkileyen gelişmelere yol açtı. Kızıldeniz ve Hürmüz Boğazı gibi stratejik noktaların kapanması, bu durumu daha da pekiştiriyor.

Küresel gerginlik, 2. Dünya Savaşı'ndan bu yana bu kadar geniş bir alanda eşzamanlı olarak yükselmiş durumda. Devletler ve devlet dışı aktörler, bu yeni dönemde varlıklarını sürdürebilmek için farklı stratejiler geliştirmeye çalışıyor.

Savaş uçakları, tanklar ve gelişmiş silah sistemleri öne çıkarken, uzmanlar bu durumun yanıltıcı olabileceğini ifade ediyor. Özellikle deniz altındaki fiber optik kablolar, dünya genelindeki iletişim ve veri akışının bel kemiğini oluşturuyor. Bu kabloların hedef alınması, ciddi sonuçlara yol açabilir.

Son günlerde Norveç basınında yer alan bir habere göre, Rusya'nın Norveç açıklarında kritik denizaltı kablolarını hedef alacak yeni teknolojiler denemek istediği iddia edildi. ABD ve NATO güçleri bölgeye sevk edilirken, hedef alınan iki kablonun 1.400 kilometre uzunluğunda olduğu belirtildi. Şu an için bu kablolarda bir hasar bulunmamakla birlikte, bu mesele önümüzdeki dönemde sıkça gündeme geleceğe benziyor.

Siber Diplomasi ve İstihbarat Araştırmaları Merkezi'nden bir uzmana göre, deniz altındaki optik kablolar, Amerika, Avrupa, Afrika, Asya ve Avustralya arasında büyük bir iletişim ağı oluşturuyor. Bu kabloların fiziksel ya da siber bir saldırıya uğraması, internet erişiminin kesilmesi, bankacılık sistemlerinin çökmesi ve sağlık hizmetlerinin aksaması gibi sorunlar doğurabilir.

Aynı zamanda, devletler ve istihbarat kurumları için bu kablolar stratejik bir öneme sahip. Kablo iniş istasyonları, pasif dinleme ve veri trafiğinin analizi için fırsatlar sunuyor. Dolayısıyla, bu kabloların güvenliği yalnızca iletişim değil, ekonomik ve askeri sistemler açısından da kritik bir önem taşıyor.

Kübra Özden, durumun sadece Kuzey Avrupa ile sınırlı olmadığını, Kızıldeniz ve Hürmüz Boğazı gibi bölgelerin de jeopolitik rekabet açısından önemli olduğunu vurguluyor. Bu bölgelerdeki ticari trafiğin fiilen kapanması, tarihsel bir durum olarak kaydedildi.

Kızıldeniz'deki Husi saldırıları, üç büyük kablonun kopmasına yol açmış ve onarım sürecinin altı ay sürdüğü belirtiliyor. Kabloların korunması sadece fiziksel güvenlik önlemleriyle sağlanamıyor; sürekli izleme, şüpheli deniz hareketlerinin tespiti ve hızlı onarım kapasiteleri kritik öneme sahip.

Son zamanlarda sıkça duyulan ‘drifting’ yani sürüklenme olayı, gemilerin fiber optik kabloların geçtiği yerlerde yavaşlaması anlamına geliyor. Kuzey Denizi’nde bu tür faaliyetlerin önceki yıllara göre yüzde 52 oranında arttığı kaydedilirken, Çin Denizi’nde de benzer durumların yaşandığı bildiriliyor.

Türkiye açısından ise, dijital egemenlik bir güvenlik meselesi olarak değerlendiriliyor. Deniz yetki anlaşmaları ve denizaltı projeleriyle bölgedeki etkinliğini artıran Türkiye, altyapıların korunmasına yönelik risklerin önemine dikkat çekiyor. Özden, bu bağlamda Türkiye’nin Avrupa-Asya veri akışında güçlü bir transit merkez haline gelebileceğini belirtiyor.