Yeni Antikor Tedavisi Sinir Ağrısını Etkili Şekilde Dindiriyor

Nöropatik ağrı, hasar görmüş sinirlerin, yeni bir doku hasarı olmasa bile ağrı sinyalleri göndermeye devam etmesi sonucu ortaya çıkabiliyor.

Son yapılan ön klinik çalışmalar, ağrı ile ilişkili bir sodyum kanalını hedef alan antikorların, farelerde normal koruyucu ağrı hissini büyük ölçüde korurken, anormal sinir sinyallerini günlerce baskılayabildiğini ortaya koydu.

Bu deneysel antikorlar, ağrı ile bağlantılı elektrik sinyallerinin üretilmesi ve iletilmesinde görevli duyusal nöronlardaki voltaj kapılı sodyum kanalı Nav1.7'yi hedef alıyor.

Toyama Üniversitesi'nden Doçent Daisuke Uta ve Shionogi şirketinden Doktor Sosuke Yoneda, Nav1.7'yi tanıyacak şekilde tasarlanan antikorların nöropatik ağrıdan kalıcı bir rahatlama sağlayıp sağlayamayacağını araştırdı. Elde edilen bulgular Pharmaceutics dergisinde yayımlandı.

Doktor Uta, Nav1.7'nin sinir hücrelerinde ağrı sinyallerinin algılanması ve iletilmesinde kritik bir rol oynayan özel bir sodyum iyon kanalı olduğunu ifade etti.

Araştırma ekibi, insanlaştırılmış antikorlar geliştirerek bunları ilk olarak hücreler üzerinde test etti. Clone1 ve S-151128 adlı iki aday, Nav1.7'ye güçlü bir şekilde bağlanarak ağrı sinyaliyle ilgili elektriksel aktiviteyi azalttı. Clone1, test edilen diğer Nav alt tiplerine göre Nav1.7 için en az 650 kat seçici olurken, S-151128 en az 1300 kat seçicilik gösterdi.

Sonrasında antikorlar, sinir hasarının sebep olduğu nöropatik ağrı modeli olan kısmi siyatik sinir ligasyonuna sahip farelerde denendi. Antikorlar, deneklere damar yoluyla uygulandı.

Her iki antikor da hayvanların mekanik uyarılara karşı duyarlılığını doz bağımlı bir şekilde azalttı. Bazı dozlarda elde edilen etkiler, nöropatik ağrı tedavisinde sık kullanılan pregabalin ile karşılaştırılabilir seviyelere ulaştı. Ancak 96 saat sonra antikorlardan sağlanan ağrı kesici etkinin, pregabalinin yarattığı etkiden daha güçlü kaldığı görüldü.

Sinir sistemi ölçümleri de benzer sonuçlar ortaya koydu. Sinir hasarının ardından, omurilik arka boynuzundaki nöronlar artan spontan aktivite ve mekanik uyarılara karşı daha güçlü tepkiler sergiledi. Antikor tedavisi bu aktiviteyi her iki durumda da azalttı.

Araştırmacılar, ayrıca duyusal bilgiyi omuriliğe taşıyan arka kök ganglion nöronlarını inceledi. Antikor tedavisinden sonra, mekanik olarak indüklenen hücre dışı sinyalle düzenlenen kinaz (pERK) fosforilasyonunda daha az nöronda azalma görüldü. Nöronal aktivasyon belirtisi olan pERK'teki bu düşüş, antikorların anormal ağrı sinyallerini baskıladığına dair kanıtları destekliyor.

Araştırmacılar, Nav1.7'yi bloke etmenin normal koruyucu ağrıyı zayıflatıp zayıflatmayacağı üzerine de incelemelerde bulundu. Sinir hasarı olmayan hayvanlarda antikorların mekanik uyarılara verilen tepkileri önemli ölçüde değiştirmediği belirlendi.

Hayvanlar, hareket ve koordinasyonu ölçmek amacıyla dönen çubuk testine tabi tutuldu. Pregabalin test edilen dozda performansı düşürmesine rağmen, antikorlar motor fonksiyonu önemli ölçüde etkilemedi.

Doktor Uta, Nav1.7'yi hedeflemenin normal koruyucu ağrı hissini korurken anormal ağrı sinyallerini dindirmeye yardımcı olabileceğini vurguladı.

Henüz klinik öncesi aşamada bulunan bulgular, hasarlı sinire ne kadar antikor ulaştığını belirlemekte yetersiz kalıyor ve tedavi yalnızca tek bir nöropatik ağrı modeli üzerinde değerlendirildi. Elde edilen etkilerin diğer modellerde ve insanlarda geçerli olup olmadığını belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyuluyor.

Antikorlardan S-151128'in şu an klinik çalışmalarda olduğu, araştırmacıların hayvanlarda gözlemlenen etkilerin nöropatik ağrısı olan bireyler için güvenli ve etkili bir tedaviye dönüşüp dönüşmeyeceğini test etmeye başlayabileceği bildirildi.